ผู้เขียน หัวข้อ: อาหารสายยางสำหรับการขาดสารอาหาร ในผู้ป่วยที่ไม่สามารถรับประทานอาหารเองได้ !  (อ่าน 11 ครั้ง)

siritidaphon

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 1312
  • ผู้ผลิตสินค้าอุตสาหกรรม โพสฟรี
    • ดูรายละเอียด
อาหารสายยางสำหรับการขาดสารอาหาร ในผู้ป่วยที่ไม่สามารถรับประทานอาหารเองได้ !

การให้อาหารทางสายยางเพื่อแก้ไขภาวะ "ขาดสารอาหาร" (Malnutrition) ในผู้ป่วยที่กินเองไม่ได้ เป็นการทำโภชนาบำบัดที่ต้องเน้นความเข้มข้นและความเร็วในการฟื้นฟูร่างกายครับ

หากปล่อยให้ขาดสารอาหารนานๆ กล้ามเนื้อจะลีบ แผลหายช้า และระบบภูมิคุ้มกันจะล้มเหลว นี่คือแนวทางการจัดการสารอาหารเพื่อดึงร่างกายผู้ป่วยกลับมาครับ:

1. สูตรอาหารที่เน้นการฟื้นฟู (Refeeding & Recovery)
ผู้ป่วยที่ขาดสารอาหารต้องการ "พลังงาน" และ "โปรตีน" มากกว่าคนปกติ เพื่อซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ:

เน้นพลังงานเข้มข้น (High Calorie): ปกติอาหารทั่วไปจะให้ 1 kcal/ml แต่สำหรับคนขาดสารอาหาร อาจต้องปรับเป็น 1.2 - 1.5 kcal/ml เพื่อให้ได้พลังงานสูงในปริมาณอาหารที่ผู้ป่วยยังรับไหว (ไม่แน่นท้อง)

โปรตีนคุณภาพสูง (High Protein): ต้องได้รับโปรตีนประมาณ 1.2 - 1.5 กรัม ต่อน้ำหนักตัว 1 กก. เพื่อหยุดการสลายกล้ามเนื้อมาใช้เป็นพลังงาน

สารอาหารกลุ่ม Immune-Nutrients: เพิ่มวิตามินซี, ซิงค์ (Zinc), และกรดอะมิโนอาร์จินีน เพื่อกระตุ้นการสร้างเนื้อเยื่อและภูมิคุ้มกัน


2. ข้อควรระวังสำคัญ: "Refeeding Syndrome"

ในผู้ป่วยที่อดอาหารมานาน หรือขาดสารอาหารรุนแรง ห้ามให้อาหารในปริมาณมากทันทีในวันแรก ครับ

อันตราย: หากให้สารอาหารเร็วเกินไป ร่างกายจะปรับตัวไม่ทัน แร่ธาตุในเลือด (เช่น ฟอสฟอรัส, โพแทสเซียม, แมกนีเซียม) จะต่ำลงอย่างรวดเร็ว จนส่งผลต่อการทำงานของหัวใจ

วิธีป้องกัน: ต้องเริ่มให้ในปริมาณน้อยๆ ก่อน (เช่น 25-50% ของเป้าหมาย) แล้วค่อยๆ เพิ่มปริมาณขึ้นภายใน 3-5 วัน ตามที่แพทย์หรือนักกำหนดอาหารแนะนำ

3. ตารางการให้สารอาหารเพื่อฟื้นฟู

ช่วงเวลา               ลักษณะการให้                                                 เป้าหมาย

วันที่ 1-2   ให้ปริมาณน้อย แต่บ่อยมื้อ (เช่น 200 มล. x 4 มื้อ)   ให้ร่างกายค่อยๆ ปรับตัวกับระดับน้ำตาล
วันที่ 3-5   เริ่มเพิ่มปริมาณและความเข้มข้น                            เพิ่มพลังงานให้ถึงระดับที่คำนวณไว้
ระยะยาว   เน้นสูตรโปรตีนสูง + ใยอาหาร                           เสริมสร้างกล้ามเนื้อและระบบขับถ่าย


4. การสังเกตอาการ "การตอบสนองต่ออาหาร"
เมื่อเริ่มให้สารอาหารเพื่อแก้ภาวะขาดสารอาหาร ผู้ดูแลควรสังเกตสิ่งเหล่านี้:

น้ำหนักตัว: ควรค่อยๆ เพิ่มขึ้น (ไม่ใช่เพิ่มพรวดพราดจากการบวมน้ำ)

ความตึงผิว: ผิวพรรณดูมีน้ำมีนวลขึ้น ปากไม่แห้ง

กำลังวังชา: ผู้ป่วยเริ่มมีแรงขยับตัว หรือดูสดชื่นขึ้น

แผล (ถ้ามี): แผลกดทับเริ่มมีเนื้อแดงขึ้นมาแทนเนื้อตาย


💡 เคล็ดลับเพิ่มเติม
หากคุณทำอาหารปั่นเอง (BD) สำหรับผู้ป่วยขาดสารอาหาร แนะนำให้เสริม "ไข่ขาวต้ม" และ "น้ำมันรำข้าว" เพื่อเพิ่มทั้งโปรตีนและพลังงานโดยไม่ทำให้ปริมาตรอาหารเยอะจนท่านทานไม่ไหวครับ